در عصر زعامت مرحوم آيتالله حاج سيد محمد حجت، قحطي وگراني سختي پديد آمد، به طوري كه نان سنگك به دانهاي يك تومان رسيد، در حالي كه شهريه طلاب در ماه ده تومان بود.
مرحوم آيتالله حجت، چهل تن از طلاب مهذب ومتدين را دستور داد كه به مسجد مقدس جمكران مشرف شوند ودر پشت بام مسجد، به صورت دسته جمعي زيارت عاشورا را با صد سلام و لعن و دعاي صفوان بخوانند و به حضرت موسي بن جعفر عليهالسلام و حضرت ابوالفضل عليهالسلام و حضرت علي اصغر عليهالسلام متوسل شوند و رفع گراني ونزول باران را از خداوند متعال بخواهند.
چهل تن طلبه مهذب و متدين، طبق فرمان مرجعيت اعلاي تشيع، به ميعادگاه عاشقان شرفياب شدند. بعد از اداي نماز تحيت و نماز حضرت بقيهالله، ارواحنافداه و توسل به ذيل عنايت فرمانرواي جهان هستي، به پشت بام مسجد رفتند، ختم زيارت عاشورا را، طبق دستور آن مرجع وارسته، انجام دادند و حوائج خود را با شفيع قرار دادن سه تن باب الحوائج، به درگاه احديت، عرضه داشتند و مسجد را به قصد قم ترك كردند.
راه قديمي مسجد جمكران، از طرف روستاي جمكران بود. گروه چهل نفري طلاب، هنوز به ده جمكران نرسيده بودند كه درهاي رحمت گشوده شد و باران رحمت، سيل آسا فروريخت وطلاب، ناچار شدند كهلباسهاي خود را در آوردند، حتي كفشهاي خود رابه دست گرفتند و از ميان سيلا بها عبور كردند.